ไปปากีสถาน (15) : สิ่งทอปากีสถาน …เรื่องของแขกขายผ้า (7)
ไปปากีสถาน (15) : สิ่งทอปากีสถาน …เรื่องของแขกขายผ้า (7)

โดย : ม.ล.อัจฉราพร ณ สงขลา

update : 28 ตุลาคม 2558 17:57
ISBN : -


ไปปากีสถาน (15) : สิ่งทอปากีสถาน …เรื่องของแขกขายผ้า (7)


การผลิตฝ้ายในอนุทวีปอินเดียที่มีอังกฤษอยู่เบื้องหลังทำให้อังกฤษทิ้งร่องรอยการเติบโตของอุตสาหกรรมสิ่งทอที่ส่งต่อไปยังอุตสาหกรรมหนักอื่นๆ ที่บานปลายไปเป็นการเปลี่ยนแปลงในระบอบเศรษฐกิจ 2 ขั้ว คือ ทุนนิยมและสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ที่ไปประทุขึ้นทั่วโลก 
      แม้ยุคสมัยของการเข้าสู่ยุคสิ่งทอเปลี่ยนโลกเมื่อประมาณ 150 ปีได้ล่วงไปแล้ว แต่อินเดียและปากีสถานบ้านพี่เมืองน้องก็ยังมีความสำคัญในการเป็นผู้ปลูกฝ้ายรายใหญ่ของโลก  
      ขณะนี้อินเดียปลูกฝ้ายมากเป็นอันดับ 1 ของโลก ถัดไปคือ จีน อเมริกา และ ปากีสถาน  
      ในบางจังหวะปากีสถานส่งออกฝ้ายดิบน้อย เพราะนำไปใช้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอในประเทศ และส่งออกผลิตภัณฑ์สิ่งทอสำเร็จรูป โดยเฉพาะ ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน และผ้าอื่นๆ สู่ตลาดต่างประเทศแทน 
      หลังจากอังกฤษได้ยุติบทบาทของ British India แล้วแยกพื้นที่ออกเป็นประเทศปากีสถานและอินเดียเมื่อ ค.ศ.1947 อังกฤษและเมือง Manchester ก็ได้ปูทางและสอนให้เกิดระบบการผลิตและการค้าสิ่งทอให้กับปากีสถานและอินเดียแทบหมดพุง จนทำให้ 2 ประเทศนี้เป็นนักธุรกิจค้าสิ่งทอตัวกลั่นในโลกในเวลาต่อมา 
      และถึงตรงนี้คงเป็นคำตอบแล้วนะคะว่า... 
      ทำไมแขกจึงขายผ้า? 
      อินเดียและปากีสถานแยกประเทศกันออกไปแล้วก็มีโรงงานผลิตผ้าขึ้นมากมายใน 2 ประเทศ และมีพื้นที่ๆ ได้รับการขนานนามว่าเป็นเมือง Manchester อยู่ทั้งในอินเดียและปากีสถาน  
      ในอินเดียนั้น... The Manchester of India คือเมือง Ahmedabad อยู่ในรัฐ Gujarat และบางทีแขกอินเดียก็เรียกให้เว่อหนักไปว่า... The Manchester of the East   
      อุตสาหกรรมสิ่งทอของอินเดียตั้งต้นผลิตเป็นครั้งแรกที่เมือง Ahmedabad ตั้งแต่สมัยเป็น British India คือตั้งแต่เมื่อ ค.ศ.1861ซึ่งมีเพียง 3 โรงงานขณะนี้มีมากถึง 62 โรงงาน ปัจจุบัน Ahmedabad เป็นแหล่งผลิตผ้าที่สำคัญของอินเดียส่งขายทั่วโลก  
      มหาตมะ คานธีได้ทำอารยขัดขืนสู้กับอังกฤษที่เมือง Ahmedabad นี่เอง เมื่ออังกฤษได้ทำให้เกิดการแยกปากีสถานออกไปจากอินเดีย คนมุสลิมจากอินเดียได้อพยพออกไปอยู่ปากีสถาน ส่วนคนฮินดูจากปากีสถานได้อพยพเข้ามาอยู่ที่เมือง Ahmedabad  
      ส่วนทางปากีสถานก็ได้เรียกเมือง Faisalabad ของตนว่า The Manchester of Pakistan ปัจจุบันมีอุตสาหกรรมการผลิตเกี่ยวกับสิ่งทอประมาณ 40 โรงงาน  
      Faisalabad เป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของปากีสถานรองจาก Karachi และ Lahore อยู่ในแคว้นปัญจาบแถวลุ่มแม่น้ำสินธุซึ่งไม่ไกลจากเมือง Lahore และไม่ไกลจากชายแดนอินเดีย คนสนใจติดต่อเกี่ยวกับธุรกิจสิ่งทอปากีสถานจะรู้ว่าแหล่งผลิตสิ่งทอปากีสถานอยู่ที่นั่น 
      ท่านผู้อ่านคะ... คำว่าแมนเชสเตอร์นั้นยังศักดิ์สิทธิ์และมีมนต์ขลังอยู่จริงๆ ค่ะ 
      หากเราเห็นคำว่า Manchester ถูกนำไปเรียกติดอยู่กับชื่อของผ้าหรือการตัดเย็บใดๆ ก็ให้เข้าใจไว้คร่าวๆ หรือเดาเอาได้เลยว่า... 
      นั่นชื่อทางภูมิศาสตร์การผลิตที่เป็นตำนานเกี่ยวกับการกำเนิดการผลิตสิ่งทอที่เปลี่ยนโลก และมีความหมายรวมไปถึงคุณภาพที่รับประกันได้ว่าเป็นผลิตภัณฑ์สิ่งทอนั้นมีระดับที่ควรค่าแห่งการซื้อหา  
      คำว่า Manchester จะทำให้สินค้าดูดีและมีราคาแพงขึ้นไปอีก 
      ถ้าจะ Positioning สินค้าทั้งสิ่งทอและเสื้อผ้าให้อยู่ในระดับเหนือชั้นพวกทำการตลาดมักจะไม่ลืมที่จะทำให้สินค้ามีกลิ่นอายที่ทำให้นึกไปถึงเมือง Manchester ที่ทำให้อุตสาหกรรมสิ่งทอกลายมาเป็นสินค้าที่เปลี่ยนโลก และอาจคิดไปถึง Friedrich Engels / Karl Marx / The Have & The Have-Nots… ที่ผู้เขียนได้โยงเล่าให้เห็นในหลายตอนที่ผ่านมา  
      ส่วนแขกขายผ้าอินเดียกับปากีสถานยังเกาะติดคำว่า Manchester ไม่ยอมปล่อยเช่นกันค่ะ... 

บทความที่น่าสนใจ
 
  • การสื่อสารในภาวะวิกฤติ สิ่งที่องค์กรเมืองไทยมองข้าม
  • Fortune Cookie
  • Oktoberfest กับ Big Six (1)
  • Oktoberfest (2)
  • Spargel... ผักแวมไพร์
  • ทำแผนการสื่อสารในภาวะวิกฤติ
  • สี ฟ้า-ขาว : แบรนด์ของบาวาเรีย
  • พรรคบาเยิร์น (BP)
  • เยี่ยมบริษัท BMW ที่ มิวนิก
  • ทำพื้นที่ต้อนรับลูกค้าให้... Wow ! (2)
  • ทำพื้นที่ต้อนรับลูกค้าให้... Wow ! (3)
  • Nostalgia ช่วยสร้างแบรนด์